Υπάρχει ανάγκη για ασύγχρονη εξ αποστάσεως εκπαίδευση στη β/θμια εκπαίδευση;

(Προσωπικές-αυθαίρετες απόψεις, δεν παραθέτω πηγές)

Το μονολιθικό Αναλυτικό Πρόγραμμα που έχουμε στα Γυμνάσια και στα Λύκεια της χώρας δεν προβλέπει καμία μορφή εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Όλα γίνονται σε παραδοσιακή τάξη είτε το πρωί, είτε το απόγευμα.

Ο προβληματισμός μου είναι, γιατί ο εκπαιδευτικός να σχεδιάσει ένα μάθημα (course) και να προσφέρει στους μαθητές του μέσα από μια πλατφόρμα ηλεκτρονικής μάθησης όπως το Moodle, to ΑTutor κα; Και με μάθημα δεν εννοώ το "κρέμασμα" υλικού στο Moodle, αλλά μια σαφή διάδραση ανάμεσα στο μαθητή, το υλικό και τον καθηγητή στην ηλεκτρονική πλατφόρμα. Κατά τη γνώμη μου έχει μηδαμινή εκπαιδευτική αξία η χρήση μιας τέτοιας πλατφόρμας για ασκήσεις... πιο εύκολο είναι να μοιραστούν σε χαρτί!

Τι ανάγκες έχει ο εκπαιδευτικός στη β/θμια εκπαίδευση όσον αφορά την ασύγχρονη ηλεκτρονική μάθηση; Υπάρχουν έρευνες; Όλοι μιλάνε αόριστα ότι δίνει ευκαιρίες σε μαθητές εξ αποστάσεως... Γιατί αυτοί είναι εξ αποστάσεως από τη στιγμή που το ΑΠ δεν προβλέπει τέτοιες διαδικασίες; Άλλοι μιλάνε για εκπαίδευση του προσωπικού σε απομακρυσμένες περιοχές. Γίνονται τα ΠΕΚ μέσω ηλεκτρονικής μάθησης ώστε συνάδελφοι να μη χάνουν εργατοώρες και να χρειάζεται να μετακινηθούν από τις υπηρεσίες τους;

Σταμάτησα να πηγαίνω σε συνέδρια και ημερίδες, γιατί όλοι προβάλουν "καινοτομίες" και καλές πρακτικές, όταν το ίδιο το ΑΠ δεν προβλέπει κάτι ανάλογο και όταν δεν έχουν καταγραφεί ανάγκες (που υπάρχουν βέβαια, αλλά αγνοούνται).

Και από την άλλη η μάθηση έχει μεταφερθεί από τη σχολική τάξη στα φροντιστήρια και από εκεί στο Facebook. Πχ μαθητές-αγρότες στο Farmville έχουν λεξιλόγιο που δεν προβλέπεται από το επίπεδο (A1,A2 κτλ) χωρίς να το μάθουν στο φροντιστήριο.

Μετά από 1 μεταπτυχιακό στην ηλ. μάθηση και 2 πιστοποιήσεις πάνω στην εξ αποστάσεως ηλ. μάθηση, πραγματικά αναρωτιέμαι:

WHY?